Сайн байцгаана уу? Миний монголын ард иргэдээ! Миний бие оюутан солилцооны хөтөлбөрөөр АНУ-д 5 сарын эхээр ирсэн. Монголд байхдаа бодож байсан бодол, төсөөлөл маань эндэхийн зүйлтэй нэг нь ч таарч тохироогүй. Энд ирээд л мөнгийг нь учиргүй л хүүдийлээд л намар 9 сард ирсэн зардалаа нөхөөд дээрээс нь сургалтын төлбөр өөрөө бас бус хувцас хунар лаптоп аваад буцчих санаатай ирсэн боловч тэр бодол маань талаар өнгөрч байх шиг байна доо…

Анх удаагаа хилийн дээс алхаж байгаа тэр дундаа эрээн биш тив алгасаж Америк орныг зорьж байгаа болохоор сэтгэл нэлээд догдолж л байлаа… Солонгосын онгоцны буудал Инчион дээр Чикаго нисэх онгоцоо 8н цаг хүлээн суусан. Эрс тэс уур амьгалтай хуурай газрын мань мэт чийглэг уур амьсгалтай манан дунд амьдрал нь өрнөж байдаг бүгчим газар хэдхээн цаг байхад л хэцүүхэн юм билээ. 8н цаг хүлээсний эцэст хүсэн хүлээж байсан Чикаго орох онгоцондоо суулаа. Очоод яах бол ямар байх гэсэн бодол толгойд эргэлдээстэй. Мах гурилаар дагнан хооллож ирсэн болохоор онгоцны сонин сонин хоолнууд нь огтхон ч таалагдаагүй идэж ч чадаагүй. 13н цаг нисч байлуудаа энэ хугацаанд нэлээдгүй их өлссөн. За энэ өлс ч цангах ч яахуу.

Энд анх ирсэн хүн бүр энд сэтгэгдэл өндөр буудаг байх. Гэхдээ надад лав тийм сайхан байгаагүйээ. Арга ч үгүй биздээ дүлийрсэн, дөжөрсөн, цаг хугацаагаар аялал хийсэн болохоор тэр биз. Онгоцноос харахад гудамны зохион байгуулалт нь л янзын сайхан харагдаж байсан. Онгоцноос буухад тэр өдөрийн халууныг ч хэлэхүү… Миний очсон айлын конденшны чанга дуутайг ч хэлэхүү.

Энд хийх ажилаа цаанаасаа байгууллагаараа олуулсан байсан болохоор ажил нтр хайхгүй шууд л тэр өдөрөө ажилдаа очиж бүртүүлсэн. 2 3 хоногоос утасданаа л гэжийсэн. Гэр ажил 2н хооронд 30-аад минут явдаг болохоор нэлээд зайтай л санагдсан.

Ажлын эхний өдөр: Өглөө унтчих болуу яах бол ийх бол гэсэн бодолтой шөнийн хэд сэрж хэд унтаваа. Өглөө 6н цаг гэхэд ажил дээрээ очсон байх ёстой. Монголд үд хүртэл унтдаг дээрээс ажил хийдгүй байсан надаад өглөө 5 гэж босоод 6 гэхэд ажил дээрээ очоод 2с 4н давхар шатаар өдөржин юм зөөж айл нүүлгэнэ гэдэг жинхэнэ тамын тогоо. Халуун наранд шатаар дээшээ доошоо хөлс баас гоожиж өдрийн хэд норж хэд хатна. Тэр үед л Америк гэдэг орон утгаараа таалагдаагүй дээ. Ийм юм хийх гэж ингэж зовох гэж ирсэн юм байхдаа. Эрх чөлөөний сайхан орон гээд байсан нь хаа байнаа. Би Монголд ямар их жаргалтай байсын бэ… Анхны өдөрийн ажил дуусч нүүлгэсэн айлаасаа ахлагч маань төлбөр цооны мөнгөө аваад хүн бүрт тип өгч анхны типээ авсан 30$… Типээрээ л урам орж маргааш нь ажиллах эрч хүчээ авсан даа. Гэр бүлээсээ илүүтэйгээр найз нөхдөөл их үгүйлэн санадын байна лээ. Утасгүй дээрээс нь машингүй. Өглөө бүр ажилд минь хүргэж өгөөд байх тийм завтай ч хүн байхгүй байсан болохоор ойролцоох газар байр хөлсөлж ажиллах санаатай байтал ажилаас минь надад day off өгөөд бүүр ажиллаж ч чадахаа байлаа. Шал дэмий байранд мөнгө төлсөн хэрнээ тэрийгээ 14 хоногийн цалингаараа чүү ай дарж. Ийм амьдрал хэнд таалагдах вээ дээ. Хэнд ч таалагдахгүй. Ингэж ажилгүй байсанаас сараа дуусгаад анх ирсэн айлдаа /авга ах/очих минь… Тэгээл мөнгө олсон ч юмгүй сарын дараа ажилгүй болж гэртээ суух болсон.

Монголчуудын ордог зарын сайт нтр зар харж түр зуурын ч гэсэн ажилтай болсон. Сүйдтэй их мөнгө хийж чадахгүй болохоор хэрэг алгаа. Энд таарсан монгол хүмүүс залхмаар их асуулт асууна тэр нь ядаж байхад үнэн ядаргаатай. Чи хэзээ ирсийн найз охинтой юу үлдэхүү буцахуу энд хэн дээрээ ирсийн. Ах дээрээ ирсэн гэсэн хариулт өгнө. Ах чинь юу хийдийн хэзээ ирсийн хэн гэдийн лол… Энэ бүх асуултаас үнэндээ залхаж байна шүү.

Энд надтай адилхан зовлонтой зөндөө хүүхэд байгаа. Энэ жил ядаж байхад дэндүү их хүүхэд ирсэнийг ч хэлэхүү. Энэ жилийн хүүхдүүдийн хувьд мөнгө хийхээсээ илүү шатаад л буцах байх даа. Ялангуяа анх ирж байгаа хүүхдүү,. 2-3 жил болсон архагууд ч өөр л байгаа байх.

Эндхийн амьдрал гэж Өглөө ажилдаа гарлаа орой ирлээ хоолоо хийлээ давхар маргаашынхаа хоолыг хийлээ өглөө ажилдаа явлаа. Маргааш нөгөөдөр гэх мэтээр ийм л амьдрал үргэлжилнэ. Амарсан ганц өдөрөө гэртээ унтраж өнгөрүүлнэ. Тэгээл 1дэхээс ахиал нөгөө амьдрал. Ийм амьдрал хүн бүрт л таалагдахгүй байх. Дассан хүмүүстэй энэ бол зүгээр л байх. Дасаагүй мань мэтэд энд үнэндээ бүтэхгүйээ. Гэхдээ энд ирсэн биш гадаад байгаа хүмүүсээс гар харж амьдардаг монголчуудаас өөр бодолтой болж буцах байх.

Энэ анхны аялал маань их л том сургамж их өгч байх шиг байна даа. Монголдоо очоод би өөрөөр амьдарнаа. Өдөрт нь хичээлдээ явж хичээл тарахаар найзуутайгаа компьютер тоглоом тоголж оройд нь заал авч бор хоногтоол гэртээ ордог байсан. Энэ зүйл лав эрс өөрчлөгдөнө гэдэгт итгэлтэй байна.

Заза Америк орон тэгэж хүсээд байх ч орон биш байна шүү. Анхны сэтгэгдэл ч онцгүй байсан. Одоо л овоо дасаж байх шиг байна ш дээ. Өөрийнхөө сэтгэгдэлийн өчүүхэн хэсгийг бичиж үлдээлэй. Нарийн ширийн мөнгө төгрөгтэй асуудлуудыг хөндсөнгүй. Та бүхэн угийн мэдэж байгаа доо. Уг нь гоё найруулж майруулаад гоё бичий гэсэн боловч гэнэт залхуу хүрчлээ. Би ийм л залхуу хүн дээ хэхэ

Та бүхэнд цаашдын чинь ажил хөдөлмөрт өндөрөөс өндөр амжилт!